Oh My God! Puppies!!!


(Dit is een live webcam van een mamahond met haar pups. Als je alleen een slideshow met foto's ziet, komt dat omdat de webcam op dat moment niet online is...)

Swallowed up in the sound of my screaming,
cannot cease for the fear of silent nights
Oh how I long for the deep sleep dreaming,
the goddess of imaginary light

In my field of paper flowers
and candy clouds of lullaby
I lie inside myself for hours
and watch my purple sky fly over me

I linger in the doorway of alarm clocks,
screaming monsters calling my name
Let me stay where the wind will whisper to me,
where the raindrops as they're falling tell a story

In my field of paper flowers
and candy clouds of lullaby
I lie inside myself for hours
and watch my purple sky fly over me

If you need to leave the world you live in,
lay your head down and stay a while
Though you may not remember dreaming,
something waits for you to breathe again

In my field of paper flowers
and candy clouds of lullaby
I lie inside myself for hours
and watch my purple sky fly over me


Evanescence - Imaginary

Vandaag is mijn tweede lens-wen-dag. De eerste vijf dagen mag je ze steeds twee uurtjes langer in om je ogen rustig de tijd te geven aan die rare schijfjes te wennen. T geeft een beetje koppijn, maar vandaag voelen ze al een stuk beter dan gister en daar ben ik heel blij om, want ik was mn bril een beetje zat. Niet dat hij niet leuk staat, nee ik was best pittig met mn brilletje, maar lenzen hebben duidelijk wat voordelen!
Met lenzen heb je geen last van tig keer per dag je bril poetsen,
van niks kunnen zien vanwege de regen of beslagen glazen,
van een zere neus of oren vanwege niet-optimale pasvorm,
van getik en geprik bij felicitatiekussen of geknuffel,
van bril af, zonnebril-op-sterkte op en weer omgekeert en dat dan tien keer,
van vast nog heel veel meer dingen die ik nu niet kan bedenken...
Toch merk ik wel dat ik me heb verschuilt achter m'n brilletje. Ik was Annica Met Haar Bril. Nu ben ik Annica. Punt. En dat voelt best eng en bloot, maar misschien werd het wel eens tijd gewoon puur 'ik' te zijn.
En tenslotte ben ik best trots op die groene kijkers!

Zomaar even wat dingetjes van vandaag...

Van de hele aardige lenzenmeneer bij de Hans Anders heb ik lenzen gekregen en ik ben "Vriend van Hans" geworden. De eerste vier "oefenuurtjes" waren verschrikkelijk wennen, maar wel heel leuk!

Na meneer Anders heb ik mijn mama getrakteerd op een McDonalds-bezoekje, omdat ik al heeeeeel lang zin had in een QuarterPounder (die overigens inderdaad heerlijk smaakte). Mijn avondeten bestond uit een flinke berg sla met een mager visje. Compenseren he...

Bij de fietsenmeneer zei ik met een pruillipje dat mijn versnelling stuk was. Na het opmaken van de bon keek ie er alvast even naar en ramde mn versnellingsdraaidingetje zo weer op z'n plaats. De bon heeft hij lachend verscheurt en ik ben juichend weggefietst... in de goede versnelling welteverstaan.

Vanmiddag weer eens uit het cd-rek getrokken; Apocalyptica! Heerlijk!

Maar dan vraag je je toch af he...
Is dat cello spelen nou nie ontzettend moeilijk tijdens 't headbangen?
Zitten ze aan het eind niet met hun haar in hun instrument geknoopt?
Hoeveel snaren en strijkstokken mollen ze per video?
... En doet zo'n stijkstok nou zeer, als 'ie in je oog zit?

Maar respect hoor, als je geniaal genoeg bent om een klassiek instrument te gebruiken om brute metal te maken! En het ook nog eens geweldig te laten klinken!

Chagrijnig?!
Hou dan maar eens vol bij het bekijken van Upside Down Dogs!

- Een bijna 60jaar oud exemplaar van De Scheepsjongens Van De Bontekoe restaureren
- Uitstapjes maken naar Ikea, het centrum van Hilversum en Utrecht
- Huiswerk maken voor boekbinden, jaar 2
- Lezen in De Heksenmeester van Anne Rice
- Moonlight, House, Bones en tig andere series kijken
- Vanachter mijn raam naar de herfst kijken met een kop cappuccino in mn knuistjes en mn benen lekker tegen de verwarming

Ja en dan hou je natuurlijk geen tijd over om te bloggen... *ahum*