Oooooo ze zijn zó leuk!
Nijntje en Sterre zijn inmiddels helemaal thuis, reageren op onze stemmen, knuffelen als de beste en durven al een beetje ondeugend te zijn.

Mijn ouders (of eigenlijk mijn moeder) hebben gisteren na lang wachten eindelijk hun nieuwe kindjes opgehaald. Twee blauwgrijze hangoor-dwergkonijntjes van zeven weken oud, Nijntje en Sterre.
Ze zijn nog heel klein en vinden het heerlijk om dicht tegen je aan warm te liggen dutten. De oortjes van Sterre zijn nog niet gaan hangen, soms staan ze omhoog en soms hangen ze een beetje schuin opzij, heel grappig. Ze vond het heerlijk om in mijn trui te liggen zoesen!
Nijntje is wat groter dan Sterre en heeft al hangoortjes en wat meer "body". ze geeft aan alles en iedereen likjes en gaat meestal bovenop Sterre liggen, wat Sterre inmiddels gewoon gewend lijkt te zijn.
Morgen ga ik weer kijken. Ik word er zo blij van als ik twee van die bolletjes wol in mn armen heb! Heb er nu al zin in :)

Vaker bloggen staat echt bovenaan mn lijstje. Dat lijstje met dingen die ik wil doen als ik tijd of zin heb. Maar ik heb steeds geen tijd en als ik tijd heb, is er geen inspiratie.
Ik ben vooral hard bezig met boekbinden. Sinds ik ben gestopt met mijn antideprie's, is mijn concentratie-niveau erg laag, wat het boekbinden geen goed doet. Ik maak fouten bij het leven, wat vaak inhoud dat ik een paar stappen terug moet, of helemaal overnieuw moet beginnen. En dat slurpt tijd. Heb ik wel eindelijk iets af, vind het over het algemeen eigenlijk niet zo goed als ik zou kunnen. Daar baal ik van!
Verder staat alles eigenlijk wel een beetje in het teken van "het gestopt zijn met de medicijnen". Om heel eerlijk te zijn, valt allemaal zwaar tegen. Ik ben erg aan buien onderhevig, moet mezelf constant pushen om niet op een stoel voor me uit te blijven zitten staren en het liefst zou ik mijn dagen onder mijn dekbedje spenderen, omdat de wereld me zo overweldigd.
Dus van bloggen komt gewoon niet zoveel! Komt wel weer :)

Weet u nog? Mijn muisjes? Nou, ze waren een tijdje weg en sinds een dag of twee weer terug. Geknabbel in de keuken, gescharrel onder de stoel...
En vanochtend knaaggeluidjes vanonder de kast. De kast waar de muizenval staat. Om er een aantrekkelijker plekje van te maken had ik er wat oude boeken voor gezet en die schoof ik weg om te kijken. En jawoor! Een muisje. Een piepklein donkerbruin knaagbeestje met een hele lange staart, een oude bekende. Toen ik het valletje wat naar voren schoof zodat ik er een betere foto van zou kunnen maken voor mijn lieve lezers, gebeurde er iets wonderbaarlijks. In zijn paniek sprong het muisje gewoon door de bovenste ingang naar buiten en rende met de snelheid van het licht mijn kamer door. Sindsdien zit hij onder een van de fauteuils.
Maar nu weet ik dus waarom dat valletje steeds maar leeg bleef; het beestje is gewoon klein genoeg om er weer uit te ontsnappen!^{Hij heeft wel lekker zitten poepen... en zelfs die poepjes zijn superklein!}

Heeft u ooit een voorbijvliegende hommel door lokale hagel geraakt zien worden?
Ziet er erg sneu uit kan ik u vertellen...

_{De hommel in kwestie heeft het drama overleefd en is in een holletje in de muur gekropen om de voor hem natuurlijk gigantische stukken ijs te ontlopen euh... ontvliegen.}

Vanochtend ben ik naar een kalligafie- en boekbindbeurs geweest in de Bilt. Veel mooie dingen gezien, inspiratie opgedaan en heel wat uitgegeven aan materialen. Kijk maar op Annica Bind In!

Zó mooi...

Bijzonder mooie vrouw, oorsterelende stem, heerlijke piano, aansluitende clip... perfect!

Evanescence - Good Enough

Euh ja... ónder al die geraspte kaas zit heerlijke spaghetti bolognese :)

Wanneer onthoud ik nu eens dat naar de Appie op zaterdag gelijk staat aan veel chagrijnigheid, debiele drukte en "ik wil hier weg!"-paniek... Maar goed, ik moest nu eenmaal een paar specifieke dingen hebben, die alleen bij de Appie te krijgen zijn. Dus dan moet het maar...
Vanavond heb ik mijn ouders over de vloer en ik ga een lekker prikkie voor ze klaarmaken. Krieltjes in tuinkruiden-kaas-smurrie (van AH-merk dus), Iglo extra-grote-vissticks-met-een-laagje-spinazie (alleen bij AH te krijgen), peultjes en sla. En dan drie-soorten-chocolade-ijs na (van AH). Wordt lekkerrrr!

Noah had weer ruzie met zijn hangbedje. Twee van de ophangingen waren weer losgedraaid en Noah kon dus niet meer in zn bed klimmen, maar viel er steeds uit. Uit pure frustratie is hij heel luidruchtig kranten gaan verscheuren. Maar later, na nog tig keer proberen, had hij wat ontdekt. Het bed was om gedraaid en zo bleef min of meer hangen, zodat Noah er best aardig in kon liggen! Of de stugge onderkant erg comfortabel is weet ik niet... al ziet hij er op deze foto best tevreden uit :)
Inmiddels heb ik de ophangingen weer gemaakt en dit keer extra vastgezet met boekbinderslijm. Deze lijm word ook wel vinyllijm genoemd en word door het opdrogen een soort plastic. Hopelijk is het probleem van het loskomende bed daarmee opgelost!

Nieuw berichtje op Annica Bind In!

Soms heb je niet eens een heel liedje in je hoofd, maar alleen een stukje. Vandaag teerde ik op dit stukje tekst;

Have you ever been so cold
so confused
so ashamed
Have you ever felt so much pain
so much lies
to go insane

Het begin van het nummer "Have You" van Astrid en precies wat ik ook wel eens zou willen vragen...

Terwijl ik de caviakooi schoonmaak, stofzuig, opruim en zucht en steun, zit Noah op de stoel. Hij probeert een beetje te snappen wat ik aan het doen ben, wast zich even, kijkt of de plaid eetbaar is en steekt zn neusje in de lucht als ik zijn huisje vul met lekkere hapjes. Onderwijl babbel ik wat tegen hem en luisterd hij naar mijn stem in de hoop op een krabbeltje of een snack.
Na een tijdje breekt de zon ineens door de wolken, recht op de stoel schijnend. Binnen een seconde zakt Noah door zijn pootjes en doet zich tegoed aan deze spontane warmte.
Ik wou dat ik een caviaatje was...

Ik schaam het mij te zeggen, maar als ik druk ben met boekbinden, niet-thuis-zijn en dat soort dingen, schiet Noah er nog wel eens een beetje bij in. Meneertje moet volgens mijn regels minstens eens per dag zijn huis uit gehaald worden voor knuffels en gezelligheid. Gisteravond (of eigenlijk vannacht, het was na twaalven) ging er bij mij opeens een lampje branden dat ik gewoon naar bed wilde gaan zonder dat Noah zijn dagelijkse dosis aandacht had gehad. Meteen heb ik het monstertje uit de kooi geschept en op bed gezet. Dat bed had ik die dag nog niet opgemaakt en mijn badjas lag er ook nog precies zoals ik hem die ochtend erop had gegooid. En daar werd meteen gebruik van gemaakt; in badjassen kun je als caafje zijnde heel lekker lounchen. Ik heb even een fotootje gemaakt en ben daarna snel mijn tandjes gaan poetsen, zodat ik erbij kon kruipen. Voor Noah heb ik nog wat peterselie gepakt en voor mezelf een boek en alles was goed :)
_{Niet al te scherp, maar het leuke aan deze foto is, dat je heel mooi het bruine streepje kunt zien onder Noahs kinnetje}

De halve avond heb ik klaargezeten. Telefoon foto-klaar in de hand, stukje stroopwafel bij de tafelpoot... In de hoop een plaatje te kunnen schieten van mijn langstaartige huisgenoot. Het beestje is wel door de kamer gewandelt, niet bij mij in de buurt, maar bij de dekenkist waar Noah op staat. En gelijk heeft hij natuurlijk, want dáár liggen de kruimeltjes die Noah zijn huis uit werkt.
Er is inmiddels wel bewijs dat het muisje dat ik de laatste dagen zie mijn tweede is. Terwijl ik muisje nr 2 volgde in de kamer, zat muisje nr 1 in de keuken luidruchtig te knabbelen. Ik denk dat muisje nr 1 het beestje is dat ik het eerst heb gezien (dus nr 1) ; dikkig en lichtbruin, duidelijk een huismuis. Muisje nr 2 is donker met een hele lange staart en heel klein en snel.
Ik denk dat binnenkort een extra levend-valletje koop, dan kan ik er één in de keuken en één in kamer zetten...

_{Update maandag 3 maart ochtend; Noag altijd is het valletje leeg en het stukje stroopwafel ligt nog netjes naast de tafelpoot! Vreemde muisjes...}

Vandaag gedaan...

- Mn haar iets te enthousiast met de krulborstel bewerkt waardoor ik nu een omgekrulde oma-pony heb
- Stiekem heel hard gegrijnst toen mijn onderbuufje ons pand verliet...
- ...om vervolgens lekker heel hard Evanescence op te zetten
- Aan Noah gevraagd waarom hij zo boos is op zijn hangmat en dat ding keiharde kopstoten geeft
- Noah vers hooi in zijn ruifje geven omdat al het oude onder de hangmat terecht was gekomen waardoor hij eronder moest yoga-en om hooi te eten
- Mijn moeders Oranjehuis-boekblok schoongesneden, de kop van het boekblok goud geverft en toch maar besloten dat er een ronde rug moet worden gemaakt
- Met een blij gezichtje het foedraal bewonderd (en goedgekeurd) dat ik gister heb bekleed
- Nog eens Evanescence opgezet :)

En dan straks naar mn ouders, want ik ben uitgenodigd voor soep en stokbrood.
Maar eerst nog even verder boekbinden!