Gisteravond waren mijn ouders hier om een hapje te eten en opeens was het muisje er weer. Hij kwam een keer of drie langsgezoeft, maar we konden met zaklamp en al niet ontdekken waar hij nou heen ging. Later op de avond, na het vertrekken van pa en ma, kwam hij weer voorbij en bleef even zitten in de deuropening. Ik kon 'm zo goed bekijken en het is wel een schatje hoor! Vannacht heb ik het levendvalletje in de kamer gezet, maar tot op heden is die nog leeg.
Het beestje is slim, koppig en brutaal!

Toen ik vorige week vrijdag opstond, wetende dat ik die komende week geen les zou hebben, had ik het gevoel zeeën van tijd voor me te hebben. Ik zou voor mijn moeder een mooi boek met foedraal maken, ik zou een boekje voor mezelf maken, ik zou mijn garderobe en berging uitmesten, ik zou, ik zou heel veel!
Nu ben ik een week verder en heb ik een beginnetje gemaakt aan het boek voor mn moeder, heb ik voor mezelf alleen een boekblokje schoon-gesneden en is mn huisje een zooi. Eigenlijk is de tijd voorbij gevlogen zonder dat ik veel uitgevoerd heb en ik heb geen idee hoe het gebeurt is!
Mijn boekbindspulletjes staan al wel al die tijd heel lief op me te wachten... Maar ze mogen straks weer, want ik moet aan mijn huiswerk! Ik moet voor donderdag 15 katernen vouwen, naaien, inlijmen, snijden en rondkloppen en een foedraal bekleden.

Ik zit stiekem mijn tijd op te vullen tot vier uur. Niet dat ik nix te doen heb hoor; boodschapjes doen, beetje opruimen, Noah verzorgen, tas pakken en vooral DVD's uitzoeken! Want om 4 uur staat mijn beste vriendje voor de deur. Dan gaan we even naar de supermarkt om in te slaan voor vanavond en vannacht. Vannacht ja... We hebben namelijk een ouderwetse filmmarathon gepland. Tot diep in de nacht films kijken, kletsen en snaaien. Deden we "vroeger" ook vaak en dat moest maar weer eens in ere hersteld worden :)
Aju!

Deze week heb ik geen les, tis vakantie. Voor mij dus lekker extra tijd om huiswerk te maken en wat werkjes voor mezelf te beginnen. Zo ben ik een boekje aan het maken van een stapel scheurkalender-blaadjes die te leuk waren om zomaar weg te gooien. En Voor mijn moeder maak ik een complete bandzetter in een foedraal van een oude map met magazines. Dit kun je zien op Annica Bind In!.
Ik ben dus lekker druk. Alleen heb ik zo wel de neiging om even te vergeten dat mijn huisje ook nog bijgehouden moet worden. Maarjah, als je moet kiezen tussen lekker mooie dingen maken en stomme klusjes doen... dan is de keus snel gemaakt nietwaar :)

Soms krijg ik zo'n bananentic. Opeens besef ik dan dat ik al dagen zin heb in zo'n geel geval en krabbel ik ze resoluut op mijn boodschappen-lijstje neer. Ik denk zelf dat het komt omdat mijn lijf dan behoefde heeft aan bepaald stofje wat in die bananen te vinden is. Natuurlijk neem ik geregeld mijn multivitaminetabletten, maar een mensenlijf heeft vast wel eens wat specifiekere behoeftes... Ik vond deze webpagina waarop alle goede eigenschappen die bananen ons bieden worden beschreven, erg leuk!
Daarnaast zijn ze ook gewoon erg lekker. Vaak in plakjes op een donkerbruine boterham voor het ontbijt of gewoon uit de hand. In dat laatste geval moet ik steeds een stukje van de banaan afbreken, het liefst nog even inknijpen zodat je zo'n driehoekje te pakken krijgt. Anders vind ik het niet lekker, geen idee waarom!
Overigens is zo'n driehoekig reepje banaan heel goed aan Noah te voeren. Reken maar dat die banaan lekker vind! Dan word het zo'n lekker papje in zn bekkie en smakt ie alsof zn leven ervanaf hangt :)
_{Ik ga stiekem even kijken of mijn vanmiddag gekochte banaantjes al eetrijp zijn!}

Oh oh oh, ik blog veel te weinig. Op een of andere manier komt er gewoon nix van.
Ik ben vooral erg bezig met het wennen aan mezelf zonder jubelpilletjes en dat valt nog niet mee. Ik ben nogal overgeleverd aan mijn buien. Soms kan ik iedereen wel afschieten, alles gaat fout, niks kan me schelen, beslissingen maken gaat niet en het liefst zou ik de hele boel bij elkaar schreeuwen. Maar in plaats van dat laatste zit ik dan op mn stoel voor me uit te staren, wat niet erg opschiet. Andere momenten ben ik zo ongedurig dat ik niet stil kan zitten, me nergens op kan concentreren en mezelf probeer af te reageren met schoonmaak- en opruimkicks.
En alle emoties komen natuurlijk een stuk harder aan zonder het afweerscherm van de citalopram. Ben vaak boos op alles of niks, of loop te huilen door een onbestemd gevoel van verdriet. Blijheid zit er helaas nog niet zo bij, wel rare buien van idiote meligheid, maar volgens mij is dat ook een soort afreageren.
Aankomende maandag heb ik de kennismaking met mijn nieuwe psychologe. Kan niet zeggen dat ik er erg naar uitkijk, maar ik heb wel therapie nodig geloof ik.

Vanavond heb ik een toets op school... Ga dus maar weer verder met leren!

De muis die een week geleden door mijn kamer wandelde heeft zich niet meer laten zien. Ik had een schaaltje met cavia mengvoer in de keuken neergezet en de dag erna een levendval met twee blokjes spek erin. Beiden staan er nog onaangeroerd. Is toch raar...
Zou ik het beestje gehallucineerd hebben? Heeft mijn brein, na het mysterieuze ritselen van de aardappelzak en de kleine geluidjes in de schuine muur, gewoon zelf maar een muisje gemaakt? Ik zou het bijna gaan geloven...

Er is weer een nieuw bericht te lezen op Annica Bind In!

Mist

The path I followed led nowhere
or so it seemed
Mist was all around me
deadening sound and sight

So silent and calm
that I longed for the mist to take over me
I wanted it to bring me to another place
a peacefull place where I could hide

Forever hide in silence
like she does
far away from this realm
in the mists on the other side

Nieuw logje op Annica Bind In! over foedralen.

Kussen rechtop tegen het hoofdeinde, boek binnen handbereik, Noah in knuffelhouding... Zo zagen mijn eerste bedmomenten er gisteravond uit. Toen ik besloot te gaan lezen, lag ik Noah op mn schoot neer, waar hij doorgaans een lekkere slaaphouding zoekt. Maar niet gisteravond. Meneer liet zich van mn schoot glijden, wandelde even een rondje op het dekbed, sprong vervolgens op mijn onderbenen en vond zijn plekje in het geultje tussen mijn schenen... vanwaar hij me aan ging liggen kijken. Niet slapen, niet dutten, niet een wasje doen, niks, alleen maar kijken. Zeer a-typisch.
Ik had echt het gevoel dat ik iets verkeerd had gedaan ofzo...

Vanmiddag even met mn moeder naar de kapper geweest, spulletjes voor school gehaald, wat boodschapjes gedaan. En daarna nog even mee naar mn ouders. Mijn moeder had namelijk een pre-valentijn goodybag voor me! Een lief kadotasje waar verbazend veel uit tevoor schijn kwam... Onderkleding van Love Is en Snoopy, kaarsjes, lolly, spekkies, knuffeltje, magneetje... Ik ben weer eens behoorlijk verwend.

Via Dark Roasted Blend vond ik deze kale billetjes en heb vervolgens de tranen over mn wangen voelen rollen van het lachen :)
Vooral echt even op de link klikken voor een aparte plaat van de blote hommel :)

Woei dat is wel een héél hard snackje! Kijk naar die moeilijke bekkies die dit egeltje trekt bij het wegwerken van een stevig hapje :) Grappig!

Dat smak- en tong werk aan het einde is ook echt onbetaalbaar!!!

Het is nu al vier of vijf dagen bjzonder mooi weer. Weer om buiten te zijn, te genieten van de eerste warme zonnestralen en het gesjtilp van de vogeltjes. Misschien onder het genot van een kopje thee, of met een mooi boek. Eigenlijk heb ik nog helemaal niet van het weer genoten deze dagen, hoogstens gevloekt tegen de zon in mn gezicht terwijl ik tv wilde kijken.

Laat mijn beneden-buuf nou een balkonnetje in de zon hebben en laat er nou naast mn bed een heerlijk dik boek liggen. Kopje thee is natuurlijk zo gemaakt...

Ha, aju, ik zit op t balkon!

_{Overigens is van die muis geen spoor meer te bekennen, hij heeft zelfs niet aan het caviavoer geknabbelt, dat ik strategisch geplaatst had in de keuken, ter voorbereiding op de val.}

WHAAAAAH, ik heb n muis! Zit ik lekker NCIS te kijken, zie ik vanuit mijn ooghoek in ene een dik bruin bestaart bolletje wol de boekenkast onder rennen. Even later schoot er nog snel een snuitje (schattig!) naar buiten, maar meer heb ik ook niet van hem gezien. Of haar, het was zo'n dikkertje dat het me niet zou verbazen als 't een zwanger madammeke zou zijn.
Vorige week vond ik de uit zichzelf knisperende zak aardappelen al erg verdacht... Alleen kon ik toen niets ontdekken.
Morgen komt mn moeder op de koffiethee en die is zo lief even een levend-val voor me mee te nemen. Dat het beestje bij mij zijn plekje heeft gevonden betekend namelijk niet dat hij de doodstraf door muizengif verdiend. Om al helemaal niet te spreken over de ouderwetse muizenvallen, waarin ze vaak nog uren liggen te creperen... Binnenkort kunt u dus foto's van mijn gevangen ongewenste gast verwachten. Hopelijk is hij toe aan een vakantie in het Hilversumse stadgroen :)
Hopelijk blijft t beestje bij Noah vandaan, cavia's gaan nogal slecht om met mee-etende binnendringers.

Ik heb net The Butterfly Effect gekeken. Wát een goeie film. Ik heb over het algemeen een redelijk diepgewortelde afkeer vran Ashton Kutcher, voornamelijk danzij zijn óh-wat-ben-ík-leuk-pesterijen in Punk'd, maar in deze film is hij aardig te verteren.
In principe gaat de hele film over het feit dat, als je iets in het verleden zou veranderen, je de hele toekomst overhoop kunt halen. Iets wat nogal vaak terug komt in een gemiddelde aflevering van welke SF-serie dan ook. Toch hebben ze er hier een hele boeiende film van weten te maken zonder al te veel verwarrende verhaallijnen. En stiekem blijf je de hele film hopen dat Evan (Ashton Kutcher) en Kayleigh (Amy Smart) na al het getijdreis saampjes verder gaan in het leven...

Gisteren ben ik met mijn papa op pad geweest. Ik had via marktplaats een snijploeg (of snijschaaf) gekocht voor school. (Meer hierover vind je op Annica Bind In!) Mijn vader was zo lief om mij "even" naar Gemert, in de buurt van Eindhoven, te brengen om dat ding op te halen. Het was anderhalf uur rijden, maar ikzelf vond dat helemaal niet erg. Want dat betekende voor mij anderhalf uur genieten van het uitzicht, wat is Brabant mooi! Onderweg nog even M&M's gehaald bij een tankstation, dus voor het lekkers was ook weer gezorgd :)
Bij de verkoper/adverteerder/ collega-boekbinder thuis was het ook gezellig. Natuurlijk even babbelen over "ons vak", kopje koffie erbij. Vooral leuk om te horen hoe zijn opleiding is, want die is compleet anders dan mijn opleiding in Utrecht. En vervolgens heb ik een uitgebreide demonstratie gekregen van de snijploeg; hoe het apparaat in elkaar zit, hoe het werkt en (heel belangrijk) hoe het mes geslepen moet worden.
Ik ben echt superblij dat ik dit apparaat heb kunnen bemachtigen! Nu heb ik thuis alle mogelijkheden om mijn eigen boekjes te maken, terwijl ik eerst altijd een beetje moest behelpen of op school snel wat dingen moest doen buiten de les om.

Groot nieuws! Ik heb een nieuwe weblog aangemaakt; Annica Bind In!
Een weblogje dat helemaal gewijd zal zijn aan boekbinden, mijn opleiding en eventuele verdere creatieve uitspattingen.
Er is een link naar daar te vinden in de linkerkolom onder "contact" en op het andere weblog zal een link naar hier komen te staan, dus de weblogs blijven verbonden. En als ik een postje blog op Annica Bind In!, plaats ik hier een notivicatie daarvan.
Dus... lezen die handel!

After Forever blijkt mijn ultieme arbeidsvitamine. De afgelopen dagen hebben hun albums (ik heb er wel helemaal twee, veel te weinig!) zich afgewisseld in mijn cdspelertje en ik ga als een speer met dat boekbinden! Als ik niet oppas loop ik straks bijna vóór! :)

Volume op tien en afspelen die handel;

Nou ik kan t wel merken hoor, dat de citalopram uit mn lijf verdwenen is. De oude Kaatje is weer terug, in ieder geval gedeeltelijk. Ik heb weer behoefde aan mijn oude cdtjes (heerlijk melodische gothic metal/rock), ik ben het internet weer af aan het speuren naar gedichten en teksten waarin ik mezelf herken of schrijf ze zelf, ik zet keihard de tv uit als er geweld of sex de kamer in word geslingerd en heb duidelijk moeite om contact te houden met de wereld buiten mijn zoldertje (maar ik kan mezelf goed pushen, dus daar kom ik wel doorheen). Mjah, en ik loop maar te janken he, om alles, of om niets. Gewoon, janken tot mn mascara naar mn kin is gezakt en het licht zeer doet aan mn ogen.
Maar verder gaat het wel :)
Echt hoor, ik heb geen lichamelijke klachten meer wat betrefd de ontwenning. Ik heb zin in school... En straks komt mijn beste vriendje me ophalen voor een gezellig samenzijn en zijn moeders lasagna.
Tot die tijd kruip ik even met Noah en een kopje thee op de bank.

Please don´t look at me
Turn around and walk away
Leave me alone
I din´t want you to see my pain
Let me be
I want to shed my tears on my own
I don´t want to talk right now
You won´t understand
I don´t need someone to hold me
Well maybe I do
But I can´t,
Don´t want to show my hurt
No, don´t touch me
Please I can´t bare it anymore
I want to hide
Just for a little moment
I can´t take it no more
I admit I do need you right now
You don´t need to understand
Only your arms around me ease the pain

_{Bron onbekend}

Zo dit was me het dagje wel!
Omdat ik afgelopen donderdag dus school heb gemist en thuis geen boekblokken kan snijden en even bijgelesd moest worden, ben ik bij een klasgenoot langsgeweest in Amsterdam. Meneer Klasgenoot heeft namelijk zijn eigen kantoorboekhandel en daarin staat, jawel, een boekbloksnijder! Was allemaal supergezellig een leerzaam :)
Vervolgens weer op weg naar huus. Gewoon dezelfde weg terug volgen zoals je die heen hebt afgelegd, niks aan de hand. Maar terwijl de trein al reed verteld t mannetje uit t plafond doodleuk dat dit de intercity is naar Verweggistan en dat de volgende stop Schiphol is. Verkeerde trein te pakken! Nix aan de hand, neem ik op Schiphol wel een andere trein. Blijkt dat Schiphol station in het donker onder de grond te liggen, en ik ben claustrobischerig. Niet leuk, en ik moest een half uur wachten. Kwam pas na zo'n 2 en n half uur reizen bij mn fietsje in Hilversum aan. Om vervolgens mijn bij Meneer Klasgenoot verkregen rollen papier in de fietsenstalling te laten liggen. God zij dank lagen ze er nog bij terugkomst, maar ik was het allemaal wel goed zat!

Maarrr ik heb t gedaan, voor t eerst "helemaal" naar Amsterdam, waar ik nog nooit was geweest. En in mn eentje, ook voor t eerst. En nog haast verdwaald ook. En dat zonder pilletjes of paniekaanvallen.
Ik ben stoer.

OHW MY GOWD!!!

Hoor die hikjes!
Zie die handjes!
Hoor m smakken!!!
EN DAN DAT KOPPIE!!!

Zou je ze kunnen leasen?

Ik moet iets bekennen...
Ik heb iets gedaan...
Iets waarvan ik al heel lang zeg dat ik het niet zou doen.
Want dit gaat dwars door al mijn principes, normen en waarden.
Het leven draait namelijk niet om uiterlijk en oppervlakkigheden.
Dat weet ik zeker.
Maarjah, misschien ben ik gewoon nog ziek...

*zucht*

Ik heb Dancing Queen gekeken.

En ik vond het leuk.

Mocht ik zonder die pilletjes ontzettend depressief worden, heb ik altijd nog wel één reden om te leven; Cute Overload. De schatigste plek op het internet en vandaag hadden ze dit filmpje;

Lijkt me best leuk, op je luie reet over het ijs zwieren!
Alleen wapperen mijn oren dan vast niet zo schattig :) Serieus, kijk het filmpje nog eens en let op z'n oortjes, wapperdewapper!!!