Wow! Ik kom net thuis van een uitputtende avond op school en ga zoals altijd even wat gezellige sites langs om te ontspannen voor ik mijn nestje in kruip. Wanna Smile is daar een van. Ja, inderdaad, dezelfde site waar ik het gister ook al over had.
Ik heb Pretinha daar namelijk aangemeld voor Pet of the week en daarbij mijn hele huisdierverhaal bij verteld. WannaSmile was daardoor zo ontroerd dat ze een eerbetoon aan Noah heeft geblogt. Ik schrok best toen ik Noah in ene tegenkwam en dankzij het mooie tekstje dat erbij staat stroomden de tranen me over de wangen.
En nu nog. Want God, wat mis ik dat beest! Ik zou er heel veel voor over hebben om nog eens mn neus in zijn vachtje te drukken, zijn warme lijfje te knuffelen, hem te zien genieten van een lekker stuk fruit of kruiden. Ik prijs me zo gelukkig dat hij bij me heeft gewoont in een periode dat er in mijn leven heel veel gebeurde en dat hij ondanks zijn soms niet zo gezonde lijfje toch heel happy was om door mij vertroeteld te worden.

WannaSmile's blogje over Noah vind je hier!

{fluisterstand aan}

Psssst!
Hallo?
Hai!
Als je hier even kijkt, kun je zien wat Pretinha en ik de laatste weken allemaal meemaakten. En als je af en toe nog even komt gluren, zullen er vast wel nieuwe foto's staan...
Enne, als je zondag even naar Wanna Smile gaat, kun je Pretinha daar ook zien. Ze word namelijk Pet Of Da' Week!
Niet doorvertellen hoor!
Okay, ga gerust verder met wat je aan het doen was... doeg!

{fluisterstand uit}

De hele dag heeft ze alles gevolgd. Alles wat we deden werd bekeken en gekeurd. Rondhobbelen met sopemmers, stofzuigen, spullen wegzetten, plankje stoffen, spullen terugzetten... Ze joeg op stofdoekjes, een paars servet, vingers en natuurlijk haar eigen wuppie. En daarnaast moesten alle normale-dag-dingen ook in de gaten gehouden worden. De vogels in de dakgoot, de voetstappen in de rest van het huis, de spullen op de boekbindtafel. Ze had het er maar druk mee!
In alle bezigheid ben ik vergeten mijn school-trolly en een netjes opgevouwen plaid terug te bergen waar ze hoorden. Ze liggen nog midden op mijn bed. Maar dat vind ze niet erg. De plaid is warm en zacht en de trolly voorziet haar nog altijd dunne ruggetje van steun. En zo ligt ze daar al twee uur, moe van alle opgedane indrukken en het in de gaten houden van de tijdelijke chaos in haar domein.
Ja, ze heeft het goed bekeken, dat kleine zwarte meisje.

Via Twitter zag ik bij Sanye een heel leuk lijstje staan en ze heeft helemaal gelijk, vragenlijstjes zijn gewoon leuk om in te vullen. Vooral als het een luie dag is en je eigenlijk permanent aan je laptop gekleeft zit :)

01. Welke opleiding heb je gedaan of doe je nu?
Ha! Handboekbinden via het Art&Design College aan het Grafisch Lyceum Utrecht.
Na een eigenlijk niet zo boeiende (maar je moet toch een basis hebben) opleiding Grafisch Vormgeven dan toch de stap gewaagd en mn roeping gevonden :)
02. Wat is je favoriete film (en ja, je mag én moet er maar één noemen)?
Interview with the Vampire (vreet haar nagels op omdat ze geen anderen mag noemen :P )
03. Op welke politieke partij zou je stemmen mochten er nu verkiezingen zijn?
Ik geloof dat ik het ooit eens was met de SP, maar af dat nog zo is... geen idee! Partij voor de Dieren dan maar??
04. Wat is je favoriete snack?
Naturelchipjes met Fantasia dip van Duyvis. Of zoete popcorn van Millie's. Of anders de gekruide gehaktballetjes met satesaus die mijn moeder op haar verjaardag had...
05. Ben je graag creatief bezig?
Zo, echt wel! Soms word het een beetje verdrongen door televisie of de laptop, maar ik zit erg graag wat moois te maken.
06. Welke sieraden draag je altijd?
Niet zo veel, mijn oorringetjes zitten permanent in, inclusief een minuscuul hagedisje. Als ik de deur uit ga, gaat mijn horloge om en eventueel een ketting of een ring. Keep it simple.
07. Zou jij nog zonder een mobiele telefoon kunnen en willen?
Nou, ik heb geen vaste telefoon aansluiting, dus echt zonder zou ik niet kunnen, nee. En ik vind smsen gewoon te gezellig om te moeten missen.
08. Als je zelf een restaurant mocht beginnen, welk eten zou je serveren?
Hollandse hap met buitenlandse invloeden. Aardappels of pasta met groenten en eventueel bio-vlees. Ovenschotels, gevulde pannekoeken, maaltijdsalades, een uitgebreide broodjeskaart en echte goeie toetjes. Lekkerrrrrr :)
09. Welk boek ben je nu aan het lezen?
De Heksenmeester van Anne Rice, kom alleen steeds niet aan lezen toe; te druk of te moe!
10. Welke film heb je als laatste in de bioscoop gezien?
Wall-E. Zou er zo weer naartoe willen eigenlijk...

Ik ben best een muts.
Een muts met een zwak voor momentjes van geluk bij dieren. Als een dier happy is zal ik uit mn weg gaan om dat momentje niet te verpesten.
Dus als Pretinha zoals hieronder in mijn stoel ligt te ronken, ga ik haar er niet vanaf sturen, maar ga ik kwijlend foto's maken om vervolgens de rest van de avond tv te kijken op het randje van diezelfde stoel...

En na zo'n slaapsessie moet er uiteraard even gewassen worden. Tegen die tijd was mijn tv-avond alweer voorbij en restte mij niets meer dan over dit gruwelijk (schattige) voorval te bloggen...

Al bijna een week loopt er hier op zolder een klein monstertje rond.
Het heeft vier bekauwde voetjes, een lange zachte staart, eigenwijze geel-groene ogen, een zwarte vacht en maakt langzaamaan een zooitje van mn huis!

Dit is Pretinha!
Vorige week zaterdag vond ik op een bekende site een advertentie voor een goed huis voor een zwart poezebeest. De baasjes vonden het zielig dat hun kat aandacht tekort kwam en vaak alleen thuis zat. Alles mocht met haar mee overgenomen worden en ze hoefden er niets meer voor terug dan een warm en liefdevol huis. Ik heb gereageerd en zondagavond zat ik met mijn vader in de auto op weg naar Rotterdam om Pretinha op te halen! Met een auto vol voer, kattenspullen en een reismand met verward zwart katje erin kwamen we twee en een half uur later weer thuis :)
Sindsdien is het een grote ontdekkingstocht. Zowel voor Pretinha als voor mij. Zij is mijn eerste kat en zij heeft nog nooit op een knusse zolder gewoond met een baasje (euh dienstmeisje) dat haar overlaad met aandacht!
En dat is duidelijk te lezen uit mijn tweets de afgelopen week;

-"t is zo'n scheetje! Ze is nu mijn hele huis aan het verkennen. Geen plekje is veilig!"
-"vannacht lag ze op mn voeten :) Ze lijkt al behoorlijk op haar gemak, gaat voorzichtig wat spelen en eten. Ze volgt me overal!"
-"lol, even naar de wc geweest, kom weer terug, kat weg! Was ze me aan het zoeken achter de bank, geeft nu een lading kopjes :P"
-"*BONK!* Kattensnoepjes (wiskas) vallen wel erg in de smaak! M'vrouw heeft t bakje op de grond gemieterd en heeft er 'n paar weten te pikken!"
-"Hoe leer je, zonder dat je t zelf weet, je kat dat op de balustrade springen niet de bedoeling is?" "Nou, je laat er wat spullen op liggen zodat ze met handdoek en al van de trap stort.... Oeps!" "Poezebeest hevig geschrokken, ik hevig geschrokken, maar alles is nog heel. *fjioew*"
-"Pretinha in de berging/garderobe geglipt. Komt bestoft en verward weer naar buiten ;)"

Pretinha betekend 'zwart meisje' in het Portugees en dat had geen betere naam kunnen zijn. Ze is fijn gebouwd en kan behoorlijk koket zijn, echt een jongedame. Haar vacht is bijna helemaal zwart met twee kleine plekjes wit, maar krijgt in de zon een mooie roodbruine glans. Ja, ik denk dat we nog heel wat gaan beleven met dit dametje!
Momenteel ligt ze in het raam van de opstijgende lucht van de verwarming te genieten met haar voorhoofd plat op de vensterbank :) Faceplant!
Maar om deze woordenwaterval te stoppen voor het te laat is en om jullie te overrompelen met de geweldigheid van mijn nieuwe huisgenoot, bij deze even een rijtje fotoows!

"ik gebruik alleen het kussen, niks te maken met die debiele beer"

Dat oranje dingetje is een bijna onherkenbare gemangelde wuppie, haar speeltje vanuit Rotterdam. Ze jaagt midden in de nacht op hem en als je hem weggooit, brengt ze hem terug!

En slaapplekjes worden natuurlijk overal in huis gevonden!

Deze stoel werd vanaf dag 1 geclaimd. En ze heeft gelijk, t is de lekkerste stoel in het huis!

Zon van boven + verwaming van onder = gare Pretinha

^{*Dit blogje kreeg ruim een week later een update,
zie onderaan deze post!*}
Een kasteel is wat mij betreft wel het toppunt als het om mooie gebouwen gaat. Groots, oud, vaak met een volle geschiedenis en veel sfeer. Je mag je rijk prijzen (ook letterlijk!) als je in een kasteel mag wonen. En over het algemeen ben ik er geen voorstander van dat de nieuwe bewoners dan moderniteiten aan het gebouw willen toevoegen. Aangebouwde serres of garages bijvoorbeeld doen vaak af aan het originele gebouw. Zelfs zo'n rode Porsche op de oprijlaan mag van mij meteen de vijver in geduwd worden.

Maar wat nou, als je als nieuwe bewoner toch iets kunstzinnigs, iets moderns en 'anders' aan je eeuwenoude eigendom wilt toevoegen? Nou dan ga je op zoek naar een kunstenaar met gevoel voor oppervlakteverdeling, een liefde voor wezentjes en die regenpijpen en ramen niet ziet als beperking maar juist als iets om mee te werken. Een kunstenaar die geen hoogtevrees heeft of grote projecten uit de weg gaat. En vooral een die barst van de inspiratie.
Hopelijk kom je dan uit op zoiets als dit!Wat ooit begon als een niet-zo-speciaal grijs gebouw is door deze mensen veranderd in een gigantisch kunstwerk waar je uren, of misschien zelfs dagen, naar kunt kijken zonder verveeld te raken. Werkelijk overal en nergens zitten wezentjes en de ramen en deuren zijn helemaal geintegreert in de voorstelling.
Ik heb geen idee waar dit surrealistische bouwwerk staat, maar ik ben zeer jaloers op de mensen die er wonen! Als je zomers buiten zit met een glas ijsthee heb je geen boek nodig, je eigen muur is entertainment genoeg!
Alle foto's vind je hier!
^{Ik vraag me alleen af of de huisschilder er wel zo blij mee is ghihihi}
_{Ik heb dit juweeltje gevonden op Jaggle. (Let wel; geen site voor dames en ukkies)}

Update, zondag 8 februari; Op Dark Roasted Blend werd ook aandacht geschonken aan dit kasteel. Kijk daar maar eens voor meer foto's en informatie over dit project. Ook heel leuk; een filmpje dat versneld het hele proces laat zien!
Er worden ook een paar andere kastelen besproken, maar die zijn toch stukken minder boeiend!

Omdat ik al tien dagen in de lappenmand hang...
En omdat het volgens mij nooit verkeerd is om wat beestjes te posten...

Kittehs!!!


^{Deze kittens van 7 weekjes oud en wachten op een nieuw baasje in het Los Angeles Animal Care Center. Met deze webcam zijn ze de hele dag live te bekijken, dus haal je hart maar op :)
Ik vond ze op Holy Cuteness!}

*proest*

Agossie...
^{Via Cute Overload (uiteraard)}

En daar sta je dan bij de kassa, je hebt net je bh en stringetjes op de toonbank gelegd en hoopt op een snelle en soepele kassa-beurt. Want in deze winkel... sja er loopt vanalles rond en je staat toch mooi te kijk met je min of meer pikante setje.
En je had die man al gezien, minstens 70, twinkelende oogjes, flirtend met de winkelmeisjes, waarschijnlijk al 20 jaar geen aandacht van zn vrouw meer gehad... En nu komt ie naast je staan. Te dichtbij en je weet dat ie naar je setje staat te turen.
Het kassameisje scant je spulletjes en legt alles heerlijk duidelijk terug op de toonbank, maatlabeltjes naar voren, heel fijn.
En dan komt t hoor...
De man maakt een gnuifend geluidje en zegt tegen het kassameisje "maar euh, die waren niet voor mij hoor", wijzend naar de onderkledinkjes. Het meisje reageert niet voldoende volgens hem, dus nu wil hij dat jij aandacht geeft. "Hey, he, niet dan, he, hahaha" blaat hij terwijl hij je arm aantikt.
"Gatverdamme, zit je ook nog aan me! Ga weg man! Val dood!"
Dat denk je tenminste. Het enige wat je hem geeft is een vuile blik en je hele lichaamstaal schreeuwt dat ie afstand moet nemen. Wat hij ook doet en jij rekent beleeft je setje af.
Als je de straat weer oploopt met een tasje vol fijn ondergoed, bedenk je je dat jij blijkbaar nog meer van de oude stempel bent dan die ouwe stempel zelf!

Noah is vanmiddag net na vijfen overleden.
Zoals ook in mijn vorige post staat was hij al een tijd ziek en leken de medicijnen geen uitwerking te hebben. Vandaag was hij opvallend stilletjes en hoopte ik eigenlijk dat dit inderdaad het einde zou zijn, voor zijn bestwil. Wat ik niet verwachte was dat hij opeens heel rusteloos werd en dwingend om aandacht vroeg.
Ik heb Noah in zijn handdoek op schoot genomen en al gauw werd me duidelijk dat hij aan het sterven was. Ik heb geprobeerd de overgang zo makkelijk mogelijk voor hem te maken, maar je vraagt je toch af wat zo'n diertje eigenlijk allemaal voelt. Cavia's geven zich niet zonder slag of stoot over.

Nu ligt hij in een doosje vol met stro op zijn kooi. Hij ziet er eigenlijk heel tevreden uit, alsof hij alleen maar ligt te slapen. Het cliche is waar. Ik moet steeds even kijken of hij echt wel in dat doosje ligt en niet gewoon in zijn hangmatje ligt te maffen. Eigenlijk is het enige wat ik nu wil, hem knuffelen en horen knorren.

Morgen word hij begraven in de tuin van mijn ouders. Krijgt hij een mooi plekje waar ik van de zomer een plantje op kan zetten. Iets lekkers, misschien basilicum of een cherrytomatenplant. Eigenlijk verdient hij wel een complete appelboom, wat zeg ik, een hele boomgaard!


Hieronder nog wat foto's van Noah de Caviaman.

Hoe het allemaal begon;
Noah, zes weekjes oud en zomaar zelf op de bank geklommen!
Toen nog klein genoeg om in een bloempot te slapen...
Ongeveer 3 maanden oud

De hangmat was een groot succes, maar een hangbed is natuurlijk nog beter. Noah spendeerde hele dagen in dit mandje.
(Ach ja, Noahtje dutte eigenlijk altijd en overal... ghihi)

En de allerlaatste twee foto's, zondagochtend genomen en uiteraard zit Noah hier weer lekker in het dekbed. Iets waar hij nooit genoeg van kreeg. Dekbedden, plaids, badjassen, dikke truien... ouwe knuffelkont :)

Lieve, lieve Noah, ik ga je zo ontzettend missen!

De wereld is maf. Zelfs in mijn kleine stukje daarvan zijn miljoenen dingen te vinden die gewoon een beetje bizar lijken...
Waarom liggen er bijvoorbeeld altijd schoenen langs de (snel)weg? Was de vloerverwarming comfortabel genoeg? Of besloot die automobilist een flinke eeltlaag te gaan kweken en voortaan rond te wandelen zoals de natuur het bedoelde? En van de week zag ik een zadel naast het fietspad liggen. Hoe krijg je dat uberhaubt voor elkaar???! Zat het zadel niet lekker en dacht de fietser in kwestie "nou, dan maar eraf met dat ding, zelfs die stang is comfortabeler!"? Schiet mij maar lek...
En waarom stuit ik altijd op het laatste van alles in de winkel? Die ene MP3speler die ik na weken twijvelen toch maar heb gekocht, moest de Dixons-jongen uit de vitrine halen. De ring die ik voor mijn vader voor mijn moeder voor haar trouwdag kocht (snapt u 'm?) werd nog net niet voor mn neus weggekaapt door n tienermeisje. De Farscape dvd-box die ik vanmiddag bij V&D vond, werd net teruggezet door een nerderige 20er die toch maar de cult-horror-box meenam. En zo gaat het met alles. Een zakje banaanschijfjes voor Noah, 2 paar geurvreters voor een euro bij de Blokker, die ene kekke broek bij C&A, het laatste pakje van 'de pil' dat de apotheker helemaal achteruit de apothekerskastlade moest vissen. Of gewoon een pot hazelnootpasta bij de Hoogvliet. Gewoon altijd net de laastste!
En waarom moet een caafje dat al jaren kwakkelt met zijn gezondheid en daar heel dapper mee omgaat, nu misschien sterven aan iets stoms als blaasgruis? Want daar begint het hier wel op te lijken. Antibiotica lijken Noah niet te helpen en de pijnstillers verzachten zijn ongemak amper. Een operatie zal hij waarschijnlijk niet doorkomen, te oud, te zwak, te klein. Waarom mag hij niet gewoon van ouderdom een keertje in zijn slaap blijven? Waarom mag ik hem niet gewoon op een ochtend vinden, lekker in zijn hangmatje, rustig weggedreven van deze wereld? Hij verdiend geen spuit met een vloeisof dat hem zal dwingen dood te gaan.
Bizar.

Dagenlange irritatie aan plotselinge knallen
samenkluitende jongeren die denken dat ze stoer doen
je thee morsen dankzij een rotje onder je raam
31 december liever de hele dag binnen blijven
de schrik om je hart als je een ukkie met een vuurpijl rond ziet hobbelen
de duizenden wilde- en huisdieren die bij God niet weten wat hen overkomt
zuchten bij het zien van alle rotzooi op straat
fijnstof en andere zooi in de lucht en natuur
een knoop in je maag bij de gedachte aan al die geldverspilling

Nee voor mij hoeft het echt niet hoor!
Daarom heb ik deze petitie getekend.
En ik wil mijn lezertjes vriendelijke vragen dat ook te doen!!! :)

Morgen ga ik lekker voor een weekje op vakantie met mn ouders en ik ben nu, tijdens de voorbereidingen, onvermijdelijk in die kerst- en oud&nieuw-sfeer aan het komen!
Kadootjes, samenzijn, oliebollen, goeie films, rust, gezelligheid...
en rare pinguins :)


Ik wens iedereen een heerlijke Kerst toe
en ook alvast een supergezellig Oud en Nieuw.
Geniet er van!

Oh My God! Puppies!!!


(Dit is een live webcam van een mamahond met haar pups. Als je alleen een slideshow met foto's ziet, komt dat omdat de webcam op dat moment niet online is...)